کتاب درباره معنی زندگی - نشر کتاب پارسه

در دنیای پرشتاب و پیچیده‌ی امروز، گاهی اوقات در میان انبوهی از فعالیت‌ها و دغدغه‌های روزمره، این پرسش بنیادین و ژرف در ذهنمان زنده می‌شود که «اصلاً معنی زندگی چیست؟» اگر شما نیز گاهی با این سؤال کلنجار می‌روید و در جستجوی پاسخی روشن‌گر و الهام‌بخش هستید، کتاب «درباره معنی زندگی» اثر جاودان ویل دورانت، نویسنده‌ی شهیر «تاریخ تمدن»، همان گنج پنهانی است که به دنبالش هستید. این اثر بی‌نظیر، پاسخی است به این نیاز همیشگی بشر که با نثری زیبا و عمیق، فلسفه‌ی زیبای حیات و هدف آن را واکاوی می‌کند و ما را به سفری درونی برای کشف حقیقت وجودمان دعوت می‌کند.

درباره کتاب «درباره معنی زندگی» 

داستان شکل‌گیری این کتاب، خود حکایتی خواندنی و انسانی دارد. ویل دورانت روایت می‌کند که روزی مردی شیک‌پوش و به ظاهر موفق به سراغش می‌آید و با رنگی از ناامیدی در چشمانش، قصد خودکشی خود را آشکار می‌سازد. دورانت در ابتدا با راه‌حل‌های ملموس و دنیوی مانند یافتن شغلی جدید یا لذت بردن از یک غذای عالی سعی می‌کند او را از این تصمیم منصرف کند، اما به زودی درمی‌یابد که مشکل این مرد، ریشه در جای دیگری دارد؛ او از فقدان معنا رنج می‌برد. این رویارویی تکان‌دهنده، جرقه‌ای شد برای دورانت تا برای یافتن انگیزه‌ای ناب برای زندگی، دست به کار بزرگی بزند. او نشست و نامه‌ای فلسفی با طنینی شاعرانه نوشت. نامه‌ای که در آن نه تنها از دریافت‌کنندگانش می‌خواست به پرسش انتزاعی «معنی زندگی» پاسخ دهند، بلکه از آن‌ها می‌پرسید که خودشان به طور عینی و در زندگی شخصی‌شان چگونه معنا، هدف و رضایت را یافته‌اند. او با پرسش‌هایی بنیادین مانند «سرچشمه‌های الهام و انرژی شما چیست؟ هدف یا انگیزه نیروبخش زحمت و تلاش شما چیست؟ از کجا تسلّی‌خاطر و شادمانی می‌یابید و دستِ آخر، گنج‌تان در کجا نهفته؟» به سراغ بزرگان زمانه خود رفت. نتیجه این پرسش‌گری جسورانه، مکاتباتی عمیق و تأمل‌برانگیز با شخصیت‌های اثرگذاری همچون مهاتما گاندی، جورج برنارد شاو، سینکلر لوئیس، جواهر لعل نهرو و آندره موروئا بود. حاصل این گفت‌وگوهای فکری، کتابی شد که اکنون در دستان شماست؛ گنجینه‌ای از خرد و تجربه که دورانت آن را به زیبایی هرچه تمام در قالب این اثر گردآوری کرده است. کتاب «درباره معنی زندگی» تنها یک کتاب نیست، بلکه گفت‌گویی است با برجسته‌ترین ذهن‌های عصر خود که هرکدام از پنجره‌ای متفاوت به این پرسش ابدی نگاه کرده‌اند.
چرا باید این کتاب را خواند؟
خواندن این کتاب به معنای شرکت در یک میزگرد فلسفی با بزرگ‌ترین متفکران قرن بیستم است، بدون آن که نیاز به سفر در زمان داشته باشید. این اثر به شما کمک می‌کند تا از دایره بسته تفکرات خود خارج شوید و با نگاه‌های گوناگون به زندگی آشنا شوید. شاید پاسخ نهایی و قطعی را در آن نیابید، اما بی‌تردید مسیرهای تازه‌ای برای یافتن معنای شخصی خودتان پیش روی شما خواهد گشود. این کتاب به زندگی شما عمق می‌بخشد و هنگامی که با چالش‌ها و پرسش‌های وجودی روبه‌رو می‌شوید، همچون چراغی روشن‌گر، راه را به شما نشان می‌دهد. ترجمه روان و استادانه شهاب‌الدین عباسی نیز بر غنای این اثر افزوده و لذت مطالعه آن را دوچندان کرده است. اگر از خواندن آثاری مانند «انسان در جستجوی معنا» اثر ویکتور فرانکل، «مامان و معنی زندگی» اثر اروین یالوم یا «معنای زندگی» اثر آلن دوباتن لذت برده‌اید، این کتاب را نیز عمیقاً دوست خواهید داشت، چرا که حلقه‌ای از همان زنجیره فکری است.

خواندن کتاب «درباره معنی زندگی» را به چه کسانی توصیه می‌کنیم؟

این کتاب را به تمام دوست‌داران فلسفه، اندیشه و جستجوگران حقیقت زندگی پیشنهاد می‌کنیم. اگر احساس می‌کنید در زندگی روزمره غرق شده‌اید و به دنبال جرقه‌ای برای بیداری معنوی و فکری هستید، اگر دانشجو یا پژوهشگر حوزه علوم انسانی هستید و به دنبال منبعی غنی از آرای متفکران بزرگ هستید، و اگر به سادگی عاشق خواندن متونی عمیق، زیبا و الهام‌بخش هستید که ذهن و روح را به چالش می‌کشند، کتاب «درباره معنی زندگی» ویل دورانت، همنشینی است که سال‌ها در خاطر شما خواهد ماند.

در بخشی از کتاب «درباره معنی زندگی» می‌خوانیم

رشد و گسترش معرفت، که برای آن این همه آرمان‌گرا و اصلاح‌طلب دست به دعا می‌شدند، به سرخوردگی‌ای ختم شد که روح نسل ما را تقریباً درهم شکسته است. ستاره‌شناسان به ما گفته‌اند که کار و بار آدمی فقط لحظه‌ای ناچیز در خط سیر یک ستاره است؛ جغرافیدان‌ها به ما گفته‌اند که تمدن چیزی نیست مگر دوره‌ای کوتاه و ناپایدار میان عصر یخبندان و زمان حال؛ زیست‌شناسان به ما گفته‌اند که همۀ زندگی جنگ و جدال است و تنازع بقایی میان افراد، گروه‌ها، ملت‌ها، هم‌پیمان‌ها، و انواع؛ مورخان به ما گفته‌اند که پیشرفت، پنداری است که شکوه و افتخار آن به انحطاطی گریزناپذیر ختم می‌شود؛ و روان‌شناسان به ما گفته‌اند که اراده و خویشتن، ابزاری ناتوان برآمده از وراثت و محیط هستند، و روحِ فسادناپذیر هم چیزی نیست مگر التهاب گذرای مغز. انقلاب صنعتی خانه را نابود کرد، و کشف داروهای ضد آبستنی، خانواده، کهنسالان، اخلاق و شاید ــ به‌واسطۀ بی‌ثمری هوش ــ نسل‌ها را نابود می‌کند. عشق، به تراکم جسمانی تجزیه و تحلیل می‌شود، و ازدواج هم به یک آسایش روانی موقت تبدیل می‌شود که فقط کمی بالاتر از بی‌قیدوبندی جنسی است. دموکراسی به چنان فسادی دچار شده که فقط خدا می‌داند؛ و رویاهای جوانی‌مان در مورد آرمانشهر سوسیالیستی، با این حرص و سیری‌ناپذیریی که در آدم‌ها می‌بینیم، هر روز بیشتر رنگ می‌بازد. هر اختراعی قدرتمندان را قوی‌تر می‌کند و ضعیفان را ضعیف‌تر؛ هر روال ماشینی،‌ جای انسان‌ها را می‌گیرد و به ترس و وحشت از جنگ دامن می‌زند.