کتاب دام تزویر - سوره ماعون - تطهیر با جاری قرآن 12 - نشر لیله القدر

کتاب دام تزویر به بررسی عمیق مفهوم دین و تکذیب آن می‌پردازد و با نگاهی نو، دین را به عنوان مرادف با ولایت معرفی می‌کند. این اثر به تحلیل معانی، اشکال، نشانه‌ها و زمینه‌های تکذیب دین و همچنین ویژگی‌های تکذیب‌کنندگان می‌پردازد. نویسنده در این کتاب، منکران دین را نه تنها کافران، بلکه مسلمانانی می‌داند که دین را بدون عشق و آگاهی پذیرفته‌اند و در نهان آن را تکذیب می‌کنند.

درباره کتاب دام تزویر

دام تزویر به عنوان جلد 22 از مجموعه «تطهیر با جاری قرآن» و حاوی سخنرانی‌های علی صفایی حائری در تفسیر سورهٔ ماعون است. سوره ماعون، صدوهفتمین سورهٔ قرآن و از سوره‌های مکی است که در جزء 30 قرار دارد. این سوره به بررسی صفات منکران قیامت می‌پردازد و به طور خاص به رفتارهایی مانند انفاق نکردن و ریاکاری در نماز اشاره می‌کند. همچنین، فضیلت‌هایی برای تلاوت این سوره ذکر شده است که نشان‌دهنده اهمیت آن در آموزه‌های دینی است.

خواندن کتاب دام تزویر را به چه کسانی توصیه می‌کنیم

 دانشجویان و پژوهشگران علوم دینی که به دنبال درک عمیق‌تری از مفاهیم دینی و چالش‌های آن هستند، می‌توانند از تحلیل‌های عمیق این کتاب بهره‌مند شوند، فعالان اجتماعی و فرهنگی که در زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی فعالیت می‌کنند و به دنبال شناخت بهتر از دین و تأثیرات آن بر جامعه هستند، علاقه‌مندان به مباحث فلسفی و دینی که به بررسی و تحلیل مفاهیم فلسفی و دینی علاقه‌مندند و می‌خواهند با ابعاد جدیدی از دین و تکذیب آشنا شوند، کسانی که به دنبال خودشناسی و آگاهی بیشتر هستند و می‌خواهند درک بهتری از خود و باورهایشان داشته باشند و به بررسی عمیق‌تری از دین و چالش‌های آن بپردازند می‌توانند از این کتاب استفاده کنند. این کتاب می‌تواند به خوانندگان کمک کند تا با ابعاد جدیدی از دین و تکذیب آشنا شوند و درک عمیق‌تری از مفاهیم دینی پیدا کنند.

در بخشی از کتاب دام تزویر می‌خوانیم

«انسان متمدن امروز که دین را دروغ می‌داند و فریب می‌شناسد و خرافه می‌خواند و فرعون و ابوجهل و ابولهب دیروز که به انکار برمی‌خاستند و با شهود آیه‌ها و نشانه‌ها، رسول را به فریب و دروغ نسبت می‌دادند و با این تکذیب، خود را تغذیه می‌کردند تا دوام بیاورند و پابرجا بمانند؛ این انسان مغرور و آن فرعون مقتدر، هر دو پایگاه‌هایی از غرور و کبر دارند و گرفتاری‌هایی در ظهور رسول و محدودیت‌هایی در قلمرو دین؛ و همین است که در برابر دعوت رسول و طرح دین، سرکشی می‌کنند؛ و در برابر قدرت رسول و جریان دین، به خدعه اهل کتاب و یا نفاق و چندرویی‌ها و یا نصب و دشمنی با ادامه رسول و خلافت او روی می‌آورند. و این مقایسه نه ادعایی به‌گزاف است، که می‌بینیم چگونه مکاتب الحادی در برابر طرح دین، سرکش هستند و در برابر قدرت دین و جریان مذهبی و بنیادگرایی اسلامی، مکار و چندرو، و در تمامی حالت‌ها ناصب و دشمن و کینه‌توز، که اگر نتوانستند آن را نفی کنند، می‌توانند با تسلیم و پذیرش صورت‌ها و شکل‌هایی از آن، ادامه آن را و سلوک صحیح آن را جلوگیر باشند، هنگامی که دین در مفهومِ گسترده و شامل و جامعی مطرح شود که از توتم تا شرک و کفر و ایمان و توحید را در بر می‌گیرد. من نمی‌خواهم که فریب و نیرنگ دسته‌های قدرت‌طلب و حکومت‌باز و یا بازیچه‌های اینها را و خرافات ساده‌لوحان و نادان‌ها و دروغ و شیطنت سیاست‌بازها را نفی کنم و ندیده بگیرم، بل می‌خواهم این مغالطه و فریب را در همین‌جا روشن کنم که نفی و اثبات یک مصداق و نمونه، به نفی و اثبات نمونه‌های دیگر بستگی ندارد، که مذاهب عاطفی و سنتی و اصیل، همیشه و چه‌بسا همراه و در کنار یکدیگر حضور داشته‌اند و انگیزه‌های گوناگون جهل و شیطنت و فریب و خرافه، در بنیاد دین‌بازی‌ها و دین‌سازی‌های قدیم و حدیث پایگاه دارد.»