کتاب مصاف با شیطان - پاسخ های روشن به احمد اسماعیل بصری - نشر جمکران

کتاب «مصاف با شیطان - پاسخ‌های روشن به احمد اسماعیل بصری» یک اثر مهم و تأثیرگذار است که در عصر غیبت، زمانی که سست‌ترین ایمان‌ها و فاحش‌ترین دروغ‌ها در حال گسترش هستند، به بررسی و نقد ادعاهای یکی از دست‌نشاندگان وهابیت می‌پردازد. این کتاب به قلم جمعی از نویسندگان و به کوشش «محمدمهدی سلمان‌پور» ترجمه شده و هدف آن رفع شبهات و پاسخ به داعیۀ احمد اسماعیل بصری، موسس و پیشرو یک فرقه انحرافی است که ادعا می‌کند مأموریت هدایت شیعیان را از طرف امام زمان (عج) دریافت کرده است. احمد بصری با اعلام اینکه در خواب خود به زیارت امام زمان (عج) مشرّف شده، سعی کرده است تا جماعتی از شیعیان ساده‌دل را به پیروی از خود جذب کند و خود را به عنوان یمانی – نواده و فرستاده امام عصر و از نشانه‌های ظهور ایشان – معرفی کند.

درباره کتاب مصاف با شیطان

این کتاب به طور خاص به نقد و بررسی ادعاهای ساده‌لوحانه و غیرمنطقی احمد بصری می‌پردازد و با استدلال‌های منطقی و مستند، به روشنی نشان می‌دهد که این ادعاها فاقد هرگونه اعتبار و دلیلی هستند. نویسندگان کتاب با دقت و تحلیل‌های عمیق، به بررسی نقاط ضعف و تناقضات موجود در ادعاهای احمد بصری پرداخته و به خوانندگان کمک می‌کنند تا با آگاهی بیشتری به این موضوعات نگاه کنند. یکی از نکات برجسته این کتاب، بیان صریح و قاطعانه‌ی نویسندگان در رد ادعاهای احمد بصری است، به طوری که خوانندگان می‌توانند با مطالعه‌ی این اثر، به درک بهتری از اصول و مبانی اعتقادی خود دست یابند. «مصاف با شیطان» یک اثر مهم و تأثیرگذار است که می‌تواند به همه‌ی اقشار جامعه، به ویژه نسل جوان، کمک کند تا در مسیر رشد فرهنگی و اجتماعی خود گام بردارند و با مفاهیم حق و باطل و شناخت فرقه‌های انحرافی آشنا شوند. این کتاب می‌تواند به عنوان یک هدیه ارزشمند در مناسبت‌های مختلف، به ویژه در جشن‌ها و مراسم‌های فرهنگی و مذهبی، اهدا شود تا همگان از نور و برکت آن بهره‌مند شوند و عشق به حقیقت و آموزه‌های اسلامی را در دل‌های خود پرورش دهند.

خواندن کتاب مصاف با شیطان را به چه کسانی توصیه می‌کنیم

کتاب «مصاف با شیطان» به ویژه به افرادی که در جستجوی پاسخ به شبهات دینی و اعتقادی هستند، پیشنهاد می‌شود. این کتاب می‌تواند به جوانان، دانشجویان و پژوهشگران دینی کمک کند تا با مطالعه‌ی آن، به درک عمیق‌تری از اصول اعتقادی و سیره‌ی اهل بیت (ع) دست یابند و از افتادن در دام فرقه‌های انحرافی و شبهات دوری کنند. همچنین، این کتاب می‌تواند به والدین و معلمان در راستای آموزش مفاهیم دینی و اعتقادی به فرزندان و دانش‌آموزان کمک کند و به آن‌ها انگیزه دهد تا در راستای تحقق آرمان‌های اسلامی و دفاع از حقایق دین تلاش کنند. علاوه بر این، «مصاف با شیطان» می‌تواند به عنوان یک منبع آموزشی در برنامه‌های فرهنگی و مذهبی مدارس و مراکز آموزشی مورد استفاده قرار گیرد و به کودکان و نوجوانان کمک کند تا با سیره‌ی اهل بیت (ع) و شخصیت‌های برجسته‌ی تاریخ اسلام آشنا شوند. با خواندن این کتاب، خوانندگان نه تنها با استدلال‌های منطقی و مستند در رد ادعاهای احمد بصری آشنا می‌شوند، بلکه احساس نزدیکی بیشتری به هویت ملی و اسلامی خود پیدا می‌کنند و می‌توانند در آینده به عنوان شهروندان آگاه و مسئول در جامعه‌ی خود نقش‌آفرینی کنند.

در بخشی از کتاب مصاف با شیطان می‌خوانیم:

اگرچه یمانی فرمانده‌ای نظامی و نیازمند مدّت زمانی برای جمع‌آوری سلاح و نیروست، اما با وجود این، او صاحب دعوتی نیست که ایمان به آن واجب باشد و این ادّعا هیچ دلیلی ندارد. اگر چنین سخنی درست بود، حتماً در روایاتی که شمار امامان را بیان کرده است از آن یاد می‌شد؛ چرا که معقول نیست تا این حد روایات به این امر بی‌اعتنا باشند و امامت یمانی، حتی در یک روایت هم از امامان وارد نشده باشد و گفته نشود که او صاحب دعوتی است که ایمان به آن واجب است. همچنین نزد همۀ مسلمانان آشکار است که هیچ دعوتی پس از دعوت رسول خدا وجود ندارد و هر دعوتی که غیر از دعوت آن حضرت باشد، باطل است؛ پس اگر یمانی صاحب دعوت باشد، دعوتش باطل به شمار می‌آید و اگر دعوتش همان دعوت رسول خدا باشد نیز که او دیگر صاحب دعوت به شمار نخواهد آمد. اما احمد اسماعیل در کتاب‌هایی که به او نسبت داده شده تصریح می‌کند که او صاحب دعوتی غیر از دعوت‌های پیامبران گذشته است، اگرچه به آن‌ها شباهت دارد؛ چنان که در یکی از کتاب‌هایش گفته است: «دعوت من مانند دعوت نوح و دعوت ابراهیم و دعوت موسی و دعوت عیسی و دعوت محمد است.» از این سخن آشکار است که او ادعای دعوتی جدید دارد که با دعوت‌های پیامبران گذشته مشابه اما غیر از آن‌هاست. بنابراین ادعا کرده که دعوت من (مانند) دعوت محمد است و نگفته که همان دعوت رسول خداست. این مسئله به تنهایی کافی است که بگوییم دعوت احمد اسماعیل باطل و بدعت است و هیچ ارزشی ندارد.