دستبند سنگی زنانه مدل عقیق زرد شرف الشمس کد 2006

معرفی کوتاه شرف‌الشمس شرف‌الشمس

به دعایی منسوب به امام علی (ع) گفته می‌شود که طبق باورهای رایج در فرهنگ اسلامی و شیعی، در روز 19 فروردین بر روی سنگ عقیق زرد حکاکی می‌شود. اعتقاد بر این است که حکاکی این نقش در زمان مشخص نجومی این روز، باعث افزایش برکت، گشایش رزق، دفع بلا و ایجاد آرامش می‌شود. به همین دلیل هر سال در بازه نزدیک به 19 فروردین، تقاضای بسیار بالایی برای انگشتر و نگین عقیق زرد حکاکی‌شده با نقش شرف‌الشمس در بازار ایجاد می‌شود.

1. منبع اصلی شکل و نقش دعا

مهم‌ترین منبعی که نقش 13گانه شرف‌الشمس (شامل ستاره، م، نردبان و…) را ذکر کرده، کتاب «مصباح» اثر ابراهیم بن علی عاملی کفعمی (معروف به شیخ کفعمی، قرن 9 هجری) است. او در حاشیه این کتاب بیان می‌کند که این حروف عالیات (اشکال رمزگونه) منسوب به امیرالمؤمنین (ع) است.

2. منبع زمان حکاکی (19 فروردین)

اعتقاد به حکاکی در این روز خاص ریشه در محاسبات نجومی قدیمی دارد که در کتب «تنجیم» و «علوم غریبه» ذکر شده است.

• کتاب «جنت‌الخلود»: در این کتاب به تفصیل درباره ویژگی‌های شرف‌الشمس و زمان قرارگیری خورشید در نوزدهمین درجه برج حمل (فروردین) صحبت شده است.
• هزار و یک نکته (نکته 977): اثر علامه حسن‌زاده آملی. ایشان در این کتاب به تفصیل درباره جدول شرف‌الشمس و خواص حروف آن صحبت کرده و آن را تایید کرده‌اند.

3. منابع درباره خواص سنگ عقیق زرد

در حالی که خود شرف‌الشمس یک «دعا/نقش» است، اما استفاده از «عقیق» برای آن ریشه در روایات معتبر شیعی درباره فضیلت تختم (انگشتر به دست کردن) با عقیق دارد:

• حلیة‌المتقین: اثر علامه مجلسی. در فصل اول این کتاب، روایات متعددی از پیامبر (ص) و ائمه (ع) درباره افزایش رزق و دفع بلا به واسطه انگشتر عقیق نقل شده است (هرچند به طور اختصاصی به رنگ زرد و واژه شرف‌الشمس در متن اصلی روایات کهن کمتر اشاره شده، اما سنت بر عقیق زرد مستقر شده است).

4. منابع معاصر و فقهی

در بازارهای امروز، متون ثواب از تجمیع نظراتی به‌دست آمده که در سایت‌های مذهبی و دانشنامه‌های آنلاین (مثل ویکی‌شیعه یا وب‌سایت‌های مراجع) بازنشر شده است.

• استفتائات مراجع: بسیاری از مراجع تقلید (مانند آیت‌الله مکارم شیرازی و دیگران) اصل وجود چنین دعایی را در کتبی مثل مصباح کفعمی تایید کرده‌اند، هرچند برخی در اسناد آن تامل دارند اما انجام آن را به امید ثواب (رجاءً) جایز می‌دانند.

خلاصه منابع برای ارجاع دقیق:

1. مصباح، شیخ کفعمی، ص 299 و 708.

2. هزار و یک نکته، علامه حسن‌زاده آملی، نکته 977.

3. جنت‌الخلود، ص 32.

4. شریف‌العلماء (در مبحث حرزها).