کتاب سیره پیامبران - الله بود و هیچ با او نبود - نشر واژه پرداز اندیشه

در آغاز، خدا بود و هیچ با او نبود؛ این نقطه‌ای است که سفر آسمانی کتاب «سیره پیامبران» به قلم علامه علی کورانی عاملی از آن آغاز می‌شود. این اثر، تنها یک تاریخ‌نگاری ساده نیست؛ بلکه سفری روحانی و معرفتی به ژرفای زندگی پیامبران است تا حقیقت ناب سیره آنان را از پس گرداب‌های تحریف و افسانه‌پردازی بیرون بکشد. کتابی که پیش از پرداختن به آدم و حوا، به روزگاری پیش از آفرینش انسان نظر می‌اندازد و خواننده را به تأمل در عوالم پیشین فرامی‌خواند.

درباره کتاب «سیره پیامبران»

داستان نگارش این کتاب خود حکایتی شنیدنی است. هنگامی که علامه کورانی کتابی با عنوان «قاموس الانبیاء» را می‌بیند، درمی‌یابد که چگونه سیره پیامبران به‌دست روایات اسرائیلی تحریف شده و جای خالی روایت‌های اصیل اهل‌بیت(ع) به شدت احساس می‌شود. اینجا بود که ایشان بر آن شد تا با قلمی متعهد و پژوهشی ژرف، ابهام‌ها و پلیدی‌های چسبیده به زندگی انبیا را بزداید و تصویری روشن و مستند مبتنی بر منابع معتبر ارائه دهد. از این رو، کتاب حاضر بیش از یک روایت تاریخی، یک جهاد فرهنگی در برابر تحریف‌های تاریخی به شمار می‌آید. در این کتاب، از آدم و حوا آغاز می‌کنیم و قدم‌به‌قدم در مسیر تاریخ وحی پیش می‌رویم؛ از ادریس و نوح و هود و صالح می‌گذریم و به ابراهیم خلیل و اسماعیل ذبیح و موژ کلیم و عیسی روح‌الله می‌رسیم. داستان ذوالقرنین و خضر نیز در این سیر جایگاهی ویژه دارد. علامه کورانی در بررسی هر پیامبر، نه تنها قصه زندگی او را روایت می‌کند، بلکه به شبهات و انحرافاتی که پیرامون هر یک شکل گرفته می‌پردازد و با استناد به دلایل محکم و گاه با اشاره به مناظراتی چون مناظره امام رضا(ع) درباره حضرت عیسی(ع)، راه حق را از مسیر انحراف جدا می‌سازد.

خواندن کتاب «سیره پیامبران» را به چه کسانی توصیه می‌کنیم؟

این کتاب را به تمام جویندگان حقیقت و علاقه‌مندان به متون کهن دینی پیشنهاد می‌کنیم. پژوهشگران تاریخ ادیان و مذاهب، طلاب و دانشجویان علوم دینی، و عموم مسلمانانی که می‌خواهند با سیره پیامبران از منبعی معتبر آشنا شوند، از مخاطبان اصلی این کتاب هستند. حتی مسیحیان و یهودیان علاقه‌مند به شناخت نگاه اسلام اصیل به پیامبرانشان نیز می‌توانند از این اثر بهره‌های فراوان ببرند.

در بخشی از کتاب «سیره پیامبران» می‌خوانیم

ابراهیم خیمه را برای هاجر بر پا کرد و مقداری آب و غذا برای آنها نهاد و گفت: من تو را با کودکت اینجا می‌گذارم و شما را ترک کرده، می‌روم. هاجر گفت: ما را به که می‌سپاری؟ گفت به الله تعالی که به من چنین فرمانی داده است. نیز به او گفت: وقتی که این آب تمام شد برخیز و میان این دو کوه صفا و مروه دنبال آب بگرد و فریاد کن که برایت کمکی خواهد رسید، هاجر گفت: به روی چشم. ابراهیم با چشمانی اشک بار به او نگاهی افکند و او را ترک کرده، به همراه جبرئیل که راه را به او نشان می‌داد راه بازگشت را در پیش گرفت. البته چه بسا که از قدرت طی‌الأرض نیز برای پیمودن راه استفاده کرده باشند.