هنر طراحی سابقه بسیار کهنی دارد. قدیمی‌ترین طرح‌ها مربوط به دورانی می‌شود که بشر در غارها زندگی می‌کرده است. نمونه‌هایی از این طرح‌ها در غارهایی که در اسپانیا و جنوب فرانسه کشف شده‌اند چگونگی و روش طراحی بشر اولیه را برای ما روشن می‌سازند.

درباره کتاب شیوه طراحی 1

 در آن دوران شکار و ماهیگیری تنها وسیله تغذیه انسان بود. گوشت حیوانات را می‌خوردند، با پوست آنها بدنشان را گرم نگاه می‌داشتند، از استخوان آنها ابزارهایی برای کندن زمین و دفاع از خود می‌ساختند، و با همین استخوان‌های نوک‌تیز بر دیواره غارها طراحی می‌کردند.
 طراحی مردمان غارنشین با آئین ویژه و به دست افراد معدودی انجام می‌گرفت. بر دروازه غار آتشی دائمی افروخته بود و در شب‌های غم‌انگیز و طولانی زمستان همه به‌دور آن حلقه می‌زدند. هنر طراحی غارنشینان در همین شب‌های سرد که با رنج گرسنگی توأم بود به وجود می‌آمد. به امید اینکه فردا شکاری به چنگ آورند، شکل حیوانات را بر دیوار غار نقش می‌زدند و برای اینکه در زدوخوردهای قبیله‌ای پیروزش وند شکل تیراندازها را طراحی می‌کردند.
 این طور حدس زده می‌شود که طراحان اولیه جادوگران و ساحران قبیله‌ها بوده‌اند که برای جلوگیری از گرسنگی و سرما، یا از ترس عوامل طبیعی مثل رعدوبرق و باد و طوفان، یا به امید ریزش باران، و یا برای افسون‌کردن دشمنان، علامات و تصاویری بر خاک نقش می‌زدند. نقوش و علاماتی که دعانویسان هنوز هم بر طلسم‌ها حک می‌کنند، دنباله همین اعتقاد است.
 طرح‌ها و علاماتی که بشر اولیه ابداع کرده از نظر معنی و محتوی از آنچه که طراحان در هزاره اخیر ساخته‌اند باارزش‌اند.
 ابزار کار طراحان غارنشین بسیار ابتدائی و ناچیز بود؛ با وجود این، آثاری چنین باعظمت از آنها به‌جامانده. آنها برای رنگ‌کردن طرح، زغال نیم‌سوخته را با چربی حیوانات آغشته می‌کردند و با این ماده درون شیارهایی را که به‌وسیله استخوان یا سنگ نوک‌تیز بر دیوار غار کنده می‌شد پر می‌کردند. گاه نیز گل رس را با چربی یا با شیره درخت مخلوط و با خمیر قرمزرنگی که به دست می‌آمد، طراحی و نقاشی می‌کردند. بشر اولیه با همین ابزارهای ناچیز، طرح‌هایی از زندگی چوپانی، از صحنه‌های جنگ تن‌به‌تن، از شکار، و از کشاورزی به جا گذارده است که می‌توانند برای ما سرمشقی باشند.