کتاب ستاره های سوخته - نشر بیست و هفت بعثت

در میان انبوه کتاب‌های خاطرات جنگ، برخی روایت‌ها همچون ستاره‌هایی درخشان، برای همیشه در آسمان ادبیات دفاع مقدس می‌درخشند. کتاب «ستاره‌های سوخته» یکی از این گنجینه‌های ارزشمند است؛ روزنوشت‌های راوی که خود در دل حماسه‌ها زیسته و اکنون با قلمی صادقانه، روایتی دست‌اول و تپنده از ایام نبرد را پیش روی ما نهاده است. این اثر تنها یک کتاب نیست، دریچه‌ای است به قلب و ذهن رزمنده‌ای که تاریخ را در اوج جوانی و در سخت‌ترین شرایط می‌نگاشته است.

درباره کتاب «ستاره‌های سوخته»

«ستاره‌های سوخته» اثر حسین بهزاد، در حقیقت گردآوری و تدوین روزنوشت‌های گلعلی بابایی، رزمنده‌ی پیشکسوت گردان مالک از لشکر 27 محمد رسول‌الله (ص) است. این کتاب، سفرنامه‌ی روح و جان مردی است که در بحبوحه‌ی سال‌های سخت و طاقت‌سوز دفاع مقدس، نه‌تنها سلاح به دست گرفت که قلم را نیز رها نکرد تا حال‌وهوای خود و هم‌رزمانش را برای آیندگان به یادگار بگذارد. آنچه این اثر را متمایز می‌کند، صداقت لحن و جزئیات بی‌پروای آن است؛ نویسنده در این صفحات، علاوه بر ترسیم صحنه‌های پرشور و حماسی نبرد، به عمق احساسات، دغدغه‌ها، ترس‌ها، امیدها و حتی ساده‌ترین لحظه‌های زندگی در جبهه می‌پردازد. این نوشته‌ها که بی‌واسطه و در لحظه نگاشته شده‌اند، امروز به عنوان سندی معتبر و دست‌اول، نه‌تنها روایتی داستانی، که بخشی از تاریخ مکتوب و کارنامۀ عملیاتی یکی از یگان‌های مهم جنگ محسوب می‌شوند. حضور حسین بهزاد، پژوهشگر و تاریخ‌نگار برجسته، در مقام ویراستار و تنظیم‌کننده، بر اعتبار و انسجام محتوایی این اثر افزوده و آن را به متنی روان و خواندنی بدل کرده است.
چرا باید کتاب «ستاره‌های سوخته» را خواند؟
خواندن این کتاب تنها یک مطالعۀ تاریخی نیست، بلکه یک تجربۀ عمیق انسانی است. این اثر به چند دلیل حائز اهمیت است: اول آنکه شما را از نگاهی از درون به پدیده‌ی جنگ می‌برد، نگاهی عاری از شعار و پر از احساسات واقعی انسانی. دوم آنکه تاریخ را نه در قالب ارقام و نقشه‌ها، که در کلمات و احساسات کسی می‌خوانید که خودش تاریخ را ساخته است. سوم آنکه «ستاره‌های سوخته» روایتی است از ایثارگری‌های گمنام و خاطراتی که می‌تواند چراغ راه نسل امروز و فردا باشد. این کتاب تصویری زنده و بی‌آلایش از camaraderie (همبستگی و رفاقت) و ایمانی ارائه می‌دهد که بزرگ‌ترین پشتوانۀ رزمندگان در سخت‌ترین شرایط بود.

خواندن کتاب «ستاره‌های سوخته» را به چه کسانی توصیه می‌کنیم؟

این کتاب را به تمامی دوستداران تاریخ معاصر، پژوهشگران حوزۀ دفاع مقدس، جوانانی که می‌خواهند ریشه‌های ایثار و مقاومت را درک کنند و به همه‌ی کسانی که به دنبال خواندن روایتی صادقانه و تاثیرگذار از یکی از مهم‌ترین مقاطع تاریخ این سرزمین هستند، پیشنهاد می‌کنیم. «ستاره‌های سوخته» بیش از آنکه یک کتاب باشد، یک وصیت‌نامه‌ی اخلاقی و یک سند زنده از عشق و فداکاری است.

در بخشی از کتاب «ستاره‌های سوخته» می‌خوانیم

رنگ صورتش مثل گچ سفید شده بود. من هم دلشوره داشتم و التهاب، امانم نمی‌داد تا چیزی بگویم. عباس مثل باد می‌دوید. با آن جثۀ کوچک و لاغر، چنان می‌دوید که شاید هیچ دوندۀ ماراتونی نمی‌توانست به گرد پایش برسد. از معبر، وارد میدان مین که شدیم، چشم‌مان به بدن‌های زخم‌خورده و بی‌حرکت صیاد و ترکیان افتاد. عباس خشکش زده بود. دهانش کف‌آلود بود و روی لب‌هایش ماسیده بود. رنگ رخساره‌اش، زرد زرد شده بود. مات و مبهوت، داشت نگاه‌شان می‌کرد. از دیدن نگاه رمیده‌اش وحشت کردم. بغضم گرفته بود. کاری نمی‌شد کرد، جنگ بود دیگر.