کتاب تنهایی پر هیاهو - نشر ثالث

کتاب تنهایی پر هیاهو اثری مشهور از بهومیل هرابال، رمانی تحلیل‌گرایانه و فلسفی است که از زندگی و افکار پیرمردی سخن می‌گوید که شغلش خمیر کردن کتاب‌ها در زیرزمینی نمور، کثیف و پر از موش است اما پس از سی و پنج سال زندگی مشتاقانه با کتاب‌ها هنگامی که پای تکنولوژی به میان می‌آید، کارایی و توانایی او نادیده گرفته شده و از طرف مدیرش مجبور به تغییر شغل می‌شود.

به بیان بهومیل هرابال (Bohumil Hrabal) انسان نعره‌ای است که به دست خود متولد و به کمک خویش منهدم خواهد شد و غیر از این امکان دیگری وجود ندارد. او در کتاب تنهایی پر هیاهو (Too loud a solitude) روزمرگی را به بی‌تکلف‌ترین و زیباترین شکلش نشان می‌دهد. روزمرگی که هانتا شخصیت اصلی قصه‌اش، عاشقش است و وقتی از او گرفته می‌شود نمی‌داند باید چه باید بکند.

هانتا که 35 سال بی‌پروا کتاب‌ها و دیگر محفوضات کاغذی را به درون دستگاه پرس خود که بی‌شک استعاره از عقده‌های جامعه جنگ زده زمان خود است می‌ریزد، در تمام طول هفته به شدت مشغول کار است و نکته جالب در موردش این است که شخصیتش با کارگران معمول بسیار متفاوت است. او کتاب‌های گرانبها را با خود به خانه می‌برد و با آن‌ها زندگی می‌کند. در واقع همه جای خانه، محل کار و حتی مغزش پر از کتاب است.

در بخشی از کتاب تنهایی پر هیاهو می‌خوانیم:

یک روز بعد ازظهر، افراد کشتارگاه، یک کامیون کاغذ خونی و جعبه‌های خیس از خونابه را برای من آوردند، جعبه‌ها یکی پس از دیگری پر از این جور چیزها بودند و من نتوانستم تحملشان کنم. چون بوی شیرین تهوع آوری داشت که باعث می‌شد حس کنم مثل پیشبند یک قصاب، خون آلود هستم. من‌از سر انتقام‌جویی، با حالتی پرهیزگارانه کتاب ستایش حماقت "اراسموس‌رتردام"را داخل اولین بسته جای دادم، کتاب "دون کارلوس اثر فردریش شیلر" را داخل دومی و از آنجایی که واژها باید به خون آلوده شوند، "اکه هومو اثر فردریش نیچه"را داخل سومی گذاشتم. و همچنان که بعنوان یک میزبان کار می‌کردم، یک دسته زنبور دور آن ورقه‌های گوشتی وحشتناک که قصابان با خودشان از کشتارگاه برای من آورده بودند و همچنان دور سرم وزوز می‌کردند؛ آن‌ها مثل تگرگ به صورت من هجوم آوردند.