کتاب گندم نشد سیب - نشر سوره مهر

در فضایی که دیوارها به تنگیِ قفس‌اند و هیاهوی شهر مجال نفس کشیدن نمی‌دهد، شاعری با جادوی کلمات، دریچه‌ای به وسعت یک روستا در قلب آپارتمان می‌گشاید. کتاب گندم نشد سیب اثر امیر فلاح، ضیافت کوتاهی است از رویاهایی که در میان اشیای ساده‌ی اتاق جان می‌گیرند؛ جایی که تخیل تحسین‌برانگیز شاعر، از یک گلدان کنار پنجره یا تُنگی بر طاقچه، شعری می‌سازد که عطر خاک باران‌خورده و صفای روستا را با خود به همراه می‌آورد. این مجموعه، روایتِ دلبریِ بی‌محابای واژگانی است که زمان و جغرافیا را درمی‌نوردند تا در هفت‌اقلیم جان، اندک دل‌خوشی‌های گمشده را دوباره زنده کنند.

درباره کتاب گندم نشد سیب

این مجموعه شامل 32 قطعه شعر نوی کوتاه است که توسط امیر فلاح سروده شده است. یکی از ویژگی‌های بارز این اثر، تخیل پویا و نگاه متفاوت شاعر به اشیای پیرامون است؛ به گونه‌ای که حمیدرضا شکارسری در مقدمه‌ی کتاب، بر توانایی شاعر در استخراج شعر از سوژه‌های روزمره تأکید می‌کند. این قطعات کوتاه، نمودی از آزادی عمل در فرم و محتوا هستند که در بستر شعر نو فراهم شده است.
کتاب در فضایی شکل گرفته که شعر نو فارسی، پس از عبور از سنت‌های کلاسیک در قرن چهاردهم هجری، به زبانی گویا برای انتقال اندیشه‌های اجتماعی و فردی تبدیل شده است. شاعر در این قطعات، بدون تکلف و با بهره‌گیری از تکنیک‌های ایجاز، به دنبال ایجاد ارتباطی عمیق میان فرهنگ مردم و تخیل شاعرانه است. در این اشعار، لزومی به رعایت وزن عروضی کامل یا قافیه‌های سنتی نبوده و تمرکز اصلی بر انتقال حس و تصویر است.
گندم نشد سیب تلاشی است برای بازگرداندن سادگی به دنیای شلوغ معاصر. این اشعار که در دسته‌ی اشعار سپید و کوتاه قرار می‌گیرند، با الهام از بزرگان شعر نو ایران، می‌کوشند تا در کمترین کلمات، بیشترین تاثیر حسی را بر مخاطب بگذارند. درون‌مایه‌ی اشعار غالباً حول محور دل‌تنگی، طبیعت و جست‌وجوی آرامش در میان زندگی مدرن می‌چرخد و به دنبال یافتن همان «کمی روستا» در دلِ زندگی شهری است.

خواندن کتاب گندم نشد سیب را به چه کسانی توصیه می‌کنیم

مطالعه این مجموعه را به دوستداران شعر سپید، طرفداران اشعار کوتاه و مینیمال، و تمامی کسانی که به دنبال کشف زیبایی در جزئیات ساده‌ی زندگی روزمره هستند، پیشنهاد می‌کنیم.

در بخشی از کتاب گندم نشد سیب می‌خوانیم:

گلدان‌ها را کنار پنجره چیده‌ام تُنگ را روی طاقچه دل‌خوشم به همین کمی روستا....